Bez kategorii

Podejmowanie aktywności edukacyjnej w starszym wieku

Edukacja jest szerokim pojęciem, oznaczającym wszechstronne kształcenie, które trwać może przez całe życie. Ludzie bowiem wciąż uczą się, jak rozwiązywać nowe problemy, chcą też być lepiej poinformowani, mieć lepszą orientację w szybko zmieniającym się świecie. Ludzie starsi także odczuwają takie potrzeby, zwłaszcza że uświa­\damiają sobie, jak szybko zmienia się wiedza i jak różnorodne są jej dziedziny. Obecnie mają do dyspozycji środki masowego przekazu i one są dla wielu ważnym źródłem potrzebnych informacji.

Kiedy pytałam przed kilkoma lalami znaczną grupę respondentów o najchętniej oglądany program, najczęściej wymieniano „ Dziennik Telewizyjny „, odpowiednik obecnych „ Wiadomości”. Poza telewizją, codzienną prasą, okazjonalnymi odczytami w klubach, osoby starsze mogą uczęszczać na systematyczne zajęcia do uniwersytetów trzeciego wieku, których ilość co roku wzrasta. Znany mi dobrze UTW  proponuje każdego dnia wykład na inny lemat.Przygoda z wiedzą okazja się atrakcyjnym sposobem uczestnictwa w kulturze, możliwością porównania, uzupełnienia dotychczasowych wiadomości oraz okazją do spotkania ludzi o podobnych zainteresowaniach i aspiracjach.

Chciałbym podzielić się z Państwem kilkoma refleksjami, które wynikają z obserwacji poczynionych w uniwersytecie trzeciego wieku. Mogą być one wskazówką dla organizatorów aktywności edukacyjnej w różnych placówkach. Dotyczą:

– doboru treści,

– specyfiki uczenia się starszych,

– wymagań stawianych wykładowcom,

– warunków organizacyjnych.

Tematykę wykładów kształtują propozycje słuchaczy, możliwości zdobywania dobrych wykładów oraz cele danego cyklu wykładów. W Lublinie różnicują się one w następujący sposób:

Cykl wykładów powszechnych umożliwia zdobycie informacji o aktualnych wydarzeniach, osiągnięciach kultury polskiej i pobudza do refleksji nad własną rolą w środowisku rodzinnym i społeczeństwie. Dobór takich tematów, jak np. „Jaka jest naprawdę ta dzisiejsza młodzież?”. „Jak radzić sobie z uczuciami?”. „O oddziaływaniu telewizji na psychikę”, „O przeżywaniu samotności” itp. wynika z przekonania organizatorów o potrzebie wspierania refleksji nad wła-snym życiem. Tematy te budzą duże zainteresowanie słuchaczy.

Cykl wykładów z wiedzy o przyrodzie wspiera zainteresowania osób ciekawych świata, które przy pomocy przeźroczy, filmów i prelekcji poznają różne zakątki globu ziemskiego. Towarzyszą im tematy poświęcone tajemnicom przyrody, jej ochronie oraz znaczeniu roślin i zwierząt w naszym życiu.

Cykl wiedzy o zdrowiu uzupełnia wiadomości o funkcjonowaniu organizmu, uczy profilaktyki, informuje o osiągnięciach medycyny, przekonuje o prawidłowym odżywianiu-

Cykl wiedzy o sztuce pozwala zdobyć wiadomości z historii sztuki, dostrzec piękno i wartość w zabytkach, uczy kontaktu ze sztuką współczesną. Jego prowadzenie wzbogacone jest oglądaniem przezroczy, filmów, zwiedzaniem różnych wystaw.

Wszystkie cykle mają widownię liczącą ponad stu słuchaczy. W mniejszych grupach spotykają się osoby zainteresowane literaturą i historią. Program Lubelskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku cechuje elastyczność, otwartość, dostosowanie się do aktualnych wydarzeń. To jego ogromna zaleta. Czy jednak nic gubi się jednocześnie celu jakim jest wyposażenie osób starszych w uporządkowaną wiedzę ułatwiającą im samodzielną aktywność? Ten dylemat pozostaje otwarty. Na razie atrakcyjność przekazu bierze górę nad świadomym kształceniem własnych kompetencji.

Specyfika uczenia się starszych polega między innymi na tym, że starsi w znacznie większym stopniu niż młodzi porównują swą dotychczasową wiedzę z tym. czego się dowiadują od wykładowcy. Angażują się też bardziej emocjonalnie, słuchając określonego wykładu. Lubią podziwiać, zachwycać się, wzruszać, ale także za­stanawiać się, rozmyślać, jakie jest ich osobiste zdanie na dany temat. Ludzie starsi chcą zrozumieć świat, w którym żyją, ale bardziej potrzebują wiedzy budzącej nadzieję niż niepokój. Mają świadomość niewielkiego wpływu na bieg wydarzeń i dlatego wolą podziwiać świat, zachwycać się osiągnięciami nauki, kultury i poznawać biografie wybitnych ludzi. Żywa reakcja widowni zachwyca niejednego profesora, który napotyka tu na pytania i ciekawą dyskusję.

Poziom wykładu i atrakcyjność przekazu w uniwersytecie trzeciego wieku muszą być bardzo wysokie. Jeżeli jest nudno, treść przekazywana jest w sposób niezrozumiały, słuchacze drzemią albo wychodzą. Tu ważna jest więc nic tylko potrzeba wiedzy, ale także liczy się sama atrakcja spotkania. Z rozmów ze słuchaczami wiem że prowadzący jest oceniany trochę podobnie jak aktor – w skali „świetny – do niczego”. Pod uwagę bierze się wygląd, język, umiejętność nawiązania kontaktu ze słuchaczami (na przykład poprzez odwoływanie się do ich doświadczeń), poczucie humoru oraz sposób prowadzenia dyskusji. Ludzie starsi odczuwają specyficzną przyjemność z obcowania z ludźmi nauki, popularyzatorami wiedzy, którzy, choć znacznie młodsi, podziwiani są za erudycję, zdolności i wiedzę. Słuchacze potrafią wyrazić swoje uznanie i okazać wdzięczność.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s